MGA PAGBASANG PANG-ARAW-ARAW (Marso 15, 2020)

IKA-3 LINGGO NG KUWARESMA (TAON A, Lila)

UNANG PAGBASA (Exodo 17, 3-7)

Pagbasa mula sa aklat ng Exodo

Noong mga araw na iyon: talagang uhaw na uhaw na ang mga Israelita, kaya sinumbatan nila si Moises, “Inialis mo ba kami sa Egipto para patayin sa uhaw pati mga anak namin at mga hayop?”

Kaya, taimtim na nanalangin si Moises sa Panginoon, “Ano ang gagawin ko sa mga taong ito? Ibig na nila akong batuhin?” Sumagot ang Panginoon, “Magsama ka ng ilang pinuno ng sambahayan ng Israel at mauna kayo sa mga Israelita. Dalhin mo ang iyong tungkod na inihampas mo sa ilog at lumakad na kayo. Hihintayin ko kayo sa ibabaw ng malaking bato sa Horeb. Hampasin mo ito at bubuhal ang tubig na maiinom ng mga tao.” Gayun nga ang ginawa ni Moises; at ito ay nasaksihan ng mga kasama niyang lider ng Israel.

Ang lugar na yaon ay pinangalanan nilang “Masa” at “Meriba” dahil sa doo’y nagtalu-talo ang mga Israelita at sinubok nila ang Panginoon. Ang pinagtalunan nila ay kung pinapatnubayan sila ng Panginoon o hindi.

– Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN (Salmo 94, 1-2. 6-7. 8-9)

Tugon: Panginoo’y inyong dinggin, huwag n’yo s’yang salungatin.

Tayo ay lumapit
sa ‘ting Panginoon, siya ay awitan,
ating papurihan
ang batong kublihan nati’t kalakasan.
Tayo ay lumapit,
sa kanyang harapan na may pasalamat,
Siya ay purihin,
ng mga awiting may tuwa at galak.

Tugon: Panginoo’y inyong dinggin, huwag n’yo s’yang salungatin.

Tayo ay lumapit,
sa kanya’y sumamba at magbigay-galang,
lumuhod sa harap
nitong Panginoong sa ati’y lumalang.
Siya ang ating Diyos,
tayo ay kalinga niyang mga hirang,
mga tupa tayong inaalagaan.

Tugon: Panginoo’y inyong dinggin, huwag n’yo s’yang salungatin.

Ang kanyang salita ay ating pakinggan:
“Iyang inyong puso’y
huwag patigasin, tulad ng ginawa
ng inyong magulang
nang nasa Meriba, sa ilang ng Masa.
Ako ay tinukso’t
doon ay sinubok ng inyong magulang,
bagamat nakita
aking aking ginawang sila’ng nakinabang.”

Tugon: Panginoo’y inyong dinggin, huwag n’yo s’yang salungatin.

IKALAWANG PAGBASA (Roma 5, 1-2. 5-8)

Pagbasa mula sa sulat ni Apostol San Pablo sa mga taga-Roma

Mga kapatid:

Yamang napawalang-sala na tayo dahil sa pananalig sa ating Panginoong Hesukristo, sa pamamagitan niya’y mayroon na tayong kapanatagan sa harapan ng Diyos. Sa pamamagitan nga niya’y tinatamasa natin ang kagandahang-loob ng Diyos, at lubos tayong nagagalak sa ating pag-asa na makakasama sa kanyang kaluwalhatian. Hindi tayo nabigo sa ating pag-asa, sapagkat ang pag-ibig ng Diyos at ibinuhos sa ating mga puso sa pamamagitan ng Espiritu Santo na ipinagkaloob na sa atin.

Sapagkat noong tayo’y mahihina pa, namatay si Kristo sa takdang panahon para sa mga makasalanan. Mahirap mangyaring ialay ninuman ang kanyang buhay alang-alang sa isang taong matuwid – bagamat maaaring may mangahas na gumawa nito alang-alang sa isang mabuting tao. Ngunit ipinadama ng Diyos ang kanyang pag-ibig sa atin nang mamatay si Kristo para sa atin noong tayo’y makasalanan pa.

– Ang Salita ng Diyos.

AWIT-PAMBUNGAD SA MABUTING BALITA (Juan 4, 42. 15)

(Luwalhati at papuri sa iyo, Panginoong Hesukristo!)

Aming pinananaligang
Tagapagligtas ng tanan,
Panginoon, kami’y bigyan
ng tubig na bumubuhay
upang kami’y di mauhaw.

(Luwalhati at papuri sa iyo, Panginoong Hesukristo!)

MABUTING BALITA (Juan 4, 5-15. 19b-26. 39a. 40-42)

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong panahong iyon: Dumating si Hesus sa isang bayan sa Samaria, na tinatawag na Sicar, malapit sa bukid na ibinigay ni Jacob sa kanyang anak na si Jose. Dito matatagpuan ang balon ni Jacob. Umupo si Hesus sa tabi nito, sapagkat siya’y napagod sa paglalakbay. Halos katanghaliang-tapat na noon.

May isang Samaritanang dumating upang umigib. SInabi ni Hesus sa kanya, “Maari bang makiinom?” Wala noon ang kanyang mga alagad sapagkat bumili ng pagkain sa bayan. Sinabi sa kanya ng Samaritana, “Kayo’y Judio at Samaritana ako! Bakit kayo humihingi sa akin ng inumin?” Sapagkat, ‘hindi nakikitungo ang mga Judio sa mga Samaritano. Sumagot si Hesus, “Kung alam lamang ninyo kung ano ang ipinagkakaloob ng Diyos, at kung sino itong humihingi sa inyo ng inumin, marahil ay kayo ang hihingi sa kanya, at kayo nama’y bibigyan niya ng tubig na nagbibigay-buhay.” “Ginoo,” wika ng babae, “malalim ang balong ito at wala man lamang kayong panalok. Saan kayo kukuha ng tubig na nagbibigay-buhay? Higit pa ba kayo kaysa aming ninunong si Jacob, na nagbigay sa amin ng balong ito? Uminom siya rito, pati ang kanyang mga anak, at ang kanyang mga hayop.” Sumagot si Hesus, “Ang uminom ng tubig na ito’y muling mauuhaw. Ito’y magiging isang bukal sa loob niya, babalong, at magbibigay sa kanya ng buhay na walang hanggan.” Sinabi ng babae, “Ginoo, kung gayun po’y bigyan ninyo ako ng tubig na sinasabi ninyo, Nang hindi na ako mauhaw, ni pumarito pa upang sumalok. Ginoo, sa wari ko’y propeta kayo. Dito sa bundok na ito sumamba sa Diyos ang aming mga magulang, ngunit sinasabi ninyong mga Judio, nasa Jerusalem lamang dapat sambahin ang Diyos.” Tinugon siya ni Hesus, “Maniwala ka sa akin, Ginang, dumarating na ang panahon na sasambahin ninyo ang Ama, hindi lamang sa bundok na ito o sa Jerusalem. Hindi ninyo nakikilala ang inyong sinasamba, ngunit nakikilala namin ang aming sinasamba, sapagkat ang kaligtasan ay galing sa mga Judio. Ngunit dumarating na ang panahon – ngayon na nga – na ang mga tunay na sumasamba sa Ama ay sasamba sa kanya sa espiritu at sa katotohanan. Sapagkat ito ang hinahanap ng Ama sa mga sumasamba sa kanya. Ang Diyos na Espiritu kaya dapat siyang sambahin sa espiritu at sa katotohanan.”

Sinabi ng babae, “Nalalaman ko pong paririto ang Mesiyas, ang tinatawag na Kristo. Pagparito niya, siya ang magpapahayag sa atin ng lahat ng bagay.” “Akong nagsasalita sa iyo ang tinutukoy roon,” sabi ni Hesus. Maraming Samaritano sa bayang yaon ang sumampalataya kay Hesus. Kaya’t paglapit ng mga Samaritano kay Hesus, hiniling nila na tumigil muna siya roon; at nanatili siya roon nang dalawang araw.

At marami pang sumampalataya nang mapakinggan siya. Sinabi nila sa babae, “Nananampalataya kami ngayon, hindi na dahil sa sinabi mo kundi dahil sa narinig namin sa kanya. Nakilala naming siya nga ang Tagapagligtas ng sanlibutan.”

– Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay: Mahalaga ang tubig sa ating buhay. Siguro ito ang pinakamahalagang pangangailangan natin. Kailangan natin ito sa pag-iinom upang hindi tayo’y mauhaw. Kailangan din natin gumamit ng tubig bilang panlinis ng mga bagay, pagkain, at pati na rin ang ating mga katawan. Sa Bibliya, maraming beses binanggit ang tubig. Ang Aklat ng Genesis ay naglalarawan sa tubig bilang lalang ng Panginoong Diyos. Ito rin ay hiniwalay ng Diyos upang mabuo ang mga katubigan at kalangitan. Ang mga tubig ng baha sa panahon ni Noe ay nagsilbing tagalinis ng kasamaan ng mundo, at makalipas ang 40 araw ay sumikat ang isang bahaghari bilang tanda ng tipan ng Diyos na hindi niya kailanma’y lilipulin ang mundo sa pamamagitan ng baha. Ang Aklat ng Exodo naman ay nagbangit sa tubig bilang paraan ng kaligtasan mula sa pagkaalipin sa Egipto at paglalakbay ng mga Israelita patungo sa Lupang Pangako. At narinig natin sa Unang Pagbasa kung paanong inilaan ng Panginoong Diyos ang tubig mula sa bato. Bagamat sinubok siya ng kanyang bayan, minarapat pa rin niya na bigyan sila ng tubig sa pamamagitan ni Moises. Sa Bagong Tipan, binanggit diyan unang-una ang tubig ng Ilog Jordan na nagpabinyag ng maraming tao, at mismo kay Hesus. Ang ating Ebanghelyo ay nagsasalaysay sa pagtatagpo ni Hesus sa isang babaeng Samaritana. Ang babaeng ito ay kabilang sa mga tinagurang “pagano” sapagkat ayon sa mga Hudyo, ang kaligtasan ay makakamtan lamang daw sa loob ng piniling bayan ng Diyos. Kung mapapansin po natin ang kwento, nag-igib siya sa balon sa ganap ng alas dose ng tanghali, ang oras kung saan mainit sa labas at halos walang tao sa balon. Dito natunghayan natin na mayroon siyang limang asawa dati at ngayon isang lalaking kanyang tinitirhan. Kaya nang humingi sa kanya si Hesus ng tubig, parang itinanggi niya ang hiling nito. Ngunit sumagot ang Panginoon na malalaman ng babaeng ito ang nais ng Diyos, ibibigay niya ito sa kanya. At ang sinumang iinom ng tubig na nagbibigay-buhay ay kailanma’y hindi mauuhaw. At marami pang pangangaral si Hesus sa Samaritana tungkol sa kaligtasan ng Diyos na nagaganap sa kabutihan ng puso ng tao, kaya’t nagulat ang babae nang malaman niya na nakausap at nakaharap niya ang Mesiyas [Hesus]. At ang mga tinawag niyang mga kababayan ay nagsitakbuhan nang marinig nila ang balitang iyon mula sa kanya. Kaya’t sinabi ni San Juan sa dulo ay maraming mga Samaritano ay sumampalataya kay Hesus dahil nabatid na nila na siya ang Mesiyas, ang Anak ng Diyos.
Mahalaga ang tubig upang linisin ang ating mga katawan at bigyan tayo ng lakas at kaginhawaan matapos mapagod. Higit pa dito, mahalaga rin ang tubig na nagbibigay-buhay na si Hesukristo. Sinasabi ng Salmo 63 na ang kaluluwa natin ay naghahangad at naghahanap sa Diyos katulad ng pagkauhaw natin sa tubig. Nawa’y kilalanin pa natin ang Panginoon at ang kanyang kagandahang-loob sa bawat isa, kahit anupamang lahi, relihiyon, kulay, o kasarian niyan. Nawa’y maging bukas tayo sa handog na kaligtasan sa pamamagitan ng pagiging buhay at pagbibigay kulay sa buhay ng ibang tao.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.